Wie tv-reclames over eten ziet, merkt dat ze vaak niet over koken gaan, maar over hoe je het kunt vermijden. Pakketten met afgemeten ingrediënten, maaltijden die je alleen hoeft te verwarmen. Gemak is de norm. Een bushokjesposter zegt het plat en raak: “Geen zin om te koken? Domino’s Pizza.” Zeven woorden die een overtuiging uitdrukken die niemand meer in twijfel trekt. ‘Geen zin’ is geen belemmering meer, maar een volledig geaccepteerd excuus.

Stap een willekeurige klas binnen tijdens een Engelse les en je ziet het meteen: grote niveauverschillen tussen leerlingen. Voor docenten in het vo, ISK en mbo is dat dagelijkse praktijk én een flinke uitdaging. Hoe geef je effectief Engels onderwijs dat elke leerling verder helpt, zonder dat het ten koste gaat van overzicht of voorbereidingstijd? 

English language classrooms today are increasingly cognitively diverse. Learners differ not only in age, proficiency, and motivation, but also in how they process language, engage with input, and produce meaning.

“Drama, what a waste of time!  These students should be having proper lessons.”